Popieramy

Serwis turystyczno-sportowy
 
Uniwersalny interfejs API Drukuj
Wpisany przez Mariusz Waśkowiec   

Interfejs API to środowisko programistyczne. Z jego pomocą rozumiane są komendy i dane aplikacji. Dla porównania - w platformie komputerów osobistych PC interpreter API jest niczym innym jak systemem operacyjnym - DOS czy Windows.

Otwarty interfejs API, tj. High-level API, charakteryzuje się następującymi cechami:

  • otwartością, co pozwala na implementację nowego API w odbiorniku w miejsce funkcjonującego interpretera poleceń
  • odrębnością, tzn. niezależnością od zasobów sprzętowych i oprogramowania systemowego odbiornika: High-level API nie musi aktywować zasobów, tak jak Low-level API. jest to dokonywane za pomocą oprogramowania RTE i VM
  • możliwością aktualizacji - powinno być elastyczne i w łatwy sposób rozszerzalne, ale wciąż kompatybilne z oprogramowaniem starszej generacji
  • skalowalnością - API może być np. uzupełniane nowymi funkcjami i bibliotekami


Powszechne stosowanie otwartego API wymaga podstawowych przemian systemowych w strukturach zamkniętych platform cyfrowych, które już są obecne na rynku. Wszyscy dostawcy usług, zgodnie z wymogami MHP powinni dostosować się do następujących zasad:

  • aplikacje winny być w całości emitowane przez nadawcę, nie powinny bazować na oprogramowaniu zapisanym na stałe w pamięci ROM odbiornika
  • w celu ograniczenia wielkości ładowanych aplikacji powinno się w pamięci RAM przechowywać wspólne biblioteki (grafika, rozszerzenia systemowe) oraz programy rezydentne
  • aplikacje powinny być pisane na podstawie ogólnego i wspólnego schematu
  • format i mechanizm przesyłania danych cyklicznych powinien być jednolity
  • należy stosować wspólne narzędzia kompresji
  • procedury uruchomiania i kończenia zadań aplikacji powinny być jednolite
  • należy określić wielkość pamięci FLASH-ROM, przeznaczonej do okazjonalnego uaktualniania np. API, bibliotek czy kodu VM


Nadawcy komercyjni obawiają się, że stosowanie uniwersalnych rozwiązań umożliwi większą ingerencję w zasoby systemowe odbiornika, co może spowodować trudności przy uruchamianiu zalecanych i sprawdzonych aplikacji. Dlatego otwarte technologie powinny zawierać w sobie skuteczne mechanizmy, chroniące przed modyfikacjami funkcji i procesów zachodzących w odbiorniku. Niedopuszczalne jest, aby aplikacje zwalczały się i wzajemnie zakłócały, grozi to bowiem niestabilnością systemu odbioru.