Najbardziej powszechnym protokołem w sieci Internet jest http (Hypertext Transfer Protocol). Protokół ten jest używany do komunikacji pomiędzy serwerem, a stacją sieciową (host), co umożliwia jej dostęp do plików i dysków na innej stacji sieciowej. Jednakże protokół ten nie został zaprojektowany do przenoszenia danych multimedialnych, więc nie daje żadnego zapasu czasu na rekonstrukcję przebiegów (datagram) lub na wskazanie wykrycia utraty ani na ochronę i identyfikację zawartości. Http jest używany w połączeniu z TCP (Transmisson Control Protocol), który służy do dzielenia wiadomości na pakiety i wysyłania ich przez sieć. Chociaż TCP ma wiele zalet, to jego mechanizm kontroli strumienia nie jest odpowiedni do aplikacji pracujących w czasie rzeczywistym. Kontrola zatłoczenia w sieci (na przykład: wolny start, zwiększenie prędkości nadawania pakietów aż do ich zagubienia, zmniejszenie prędkości pakietów) nie jest odpowiednia do dostarczania ciągłego strumienia przez IP (Internet Protocol). Natomiast protokół UDP (User Datagram Protocol) jest odpowiedni do usług w czasie rzeczywistym ze względu na możliwość dostarczania ciągłego strumienia. Jednakże, w przeciwieństwie do TCP, dostarczanie danych nie jest wystarczająco pewne: jeśli wystąpią błędy transmisji, pakiet jest po prostu usuwany, gdyż nie ma żadnego sprzężenia zwrotnego z odbiornikiem.

Do realizacji usług w czasie rzeczywistym przez Internet korzysta się obecnie z pięciu protokołów:

• RTP / RTCP (Real-Time Protocol/Real Time Control Protocol)
• RTSP (Real-Time Streaming Protocol)
• H.323
• SIP (Session Initiation Protocol)

Dla nadawców najważniejsze są dwa pierwsze protokoły. RTP zapewnia funkcje realizujące usługi oferowane przez trzy najniższe warstwy modelu OSI odpowiednie do aplikacji, które transmitują w czasie rzeczywistym fonię i wizję poprzez sieci w trybie multicast i unicast. RTP nie adresuje rezerwowanego zasobu i nie gwarantuje jakości usług. Transport jest wzbogacony o protokół sterowania RTCP, który umożliwia monitorowanie dostarczania danych oraz zapewnia identyfikację działania. RTP i RTCP są niezależnymi warstwami transportu i sieci. RTSP jest popularnym protokołem działającym w warstwie aplikacji, który umożliwia sterowanie dostarczaniem strumieni fonii i wizji w czasie rzeczywistym. Ten protokół jest przeznaczony do kontroli wielosesyjnego dostarczania danych, udostępnia także środki do wyboru kanału (np. TCP, UDP czy UDP multicast) oraz mechanizmy dostarczania danych (np. RTP).