Podczas gdy potencjał Internetu jako taniego kanału globalnej komunikacji został już rozpoznany i wiadomo, że nie będzie w pełni wykorzystany, to jego chroniczne ograniczenia pasma są ciągle dokuczliwe. Po to by dostarczać wizję, usługi i aplikacje dające obszerne dane, muszą zostać pokonane obecne ograniczenia, wobec których stają użytkownicy Internetu. Pojawienie się szybkich połączeń do instalacji domowych, czy to w postaci kabla telefonicznego, linii telewizji kablowej czy łącza satelitarnego, zapewni nowy zakres zastosowań po rozsądnej cenie. Dołączenia domów i biur do szybkich sieci można wykonać przez:

• hybrydowe łącza światłowodowe HFC (Hybrid fibre-coax) - ta metoda pozwala na użycie istniejącej infrastruktury telewizji kablowej. Kable koncentryczne sieci telewizyjnej zostały częściowo unowocześnione w późnych latach osiemdziesiątych liniami światłowodowymi, zainstalowanymi pomiędzy punktami dystrybucji sygnału i głównymi obszarami mieszkalnymi. Oryginalne kable koncentryczne ciągle są używane na ostatnich odcinkach drogi sygnału - to jest do dystrybucji sygnałów do indywidualnych gospodarstw domowych. Wykorzystanie światłowodów, tam gdzie jest to konieczne, poprawia jakość sygnału telewizyjnego, umożliwiając dwudrożne łącze - internetowe i telefoniczne. System DVB-C 64-QAM i kanał telewizyjny o paśmie 8 MHz mogą przenieść około 38 Mbit/s danych. W systemie HFC kanał danych jest współdzielony pomiędzy gospodarstwa połączone kablem koncentrycznym podłączonym do linii światłowodowej. Zatem bieżąca prędkość transferu danych osiągnięta w indywidualnym gospodarstwie domowym zależeć będzie od liczby użytkowników współdzielących kanał w tym samym czasie. Dobrze zaprojektowany system może dać szczytową prędkość transmisji rzędu 10 Mbit/s, z kanałem do transmisji o małych prędkościach do przenoszenia danych z komputera użytkownika do Internetu.
• cyfrowe łącze abonenckie. Przemysł telefoniczny rozwinął wiele nowoczesnych technik transmisji danych z dużymi prędkościami poprzez istniejące sieci. Cyfrowe sieci zintegrowane ISDN istnieją od około dziesięciu lat i mogą przenosić dane z prędkością do 128 kbit/s. Nową obiecującą technologią jest DSL (Digital Subscriber Line). Najbardziej rozpowszechnioną wersją jest ADSL (Asynchronous Digital Subscriber Line), może ona dostarczać dane z prędkością 3 do 4 Mbit/s z Internetu do użytkownika i jednocześnie może zapewniać wolniejszą transmisję od użytkownika do Internetu.
• technologia MVDS (Multipoint Video Distribution System) jest inną obiecującą technologią, nazywaną przez niektórych "bezprzewodowym kablem" (wireless cable). Jest to system naziemny korzystający z sieci typu komórkowego przy częstotliwościach powyżej 40 GHz.
• DVB i DAB. Cyfrowe kanały nadawcze dostarczane przez DAB i DVB są przeznaczone do rozsyłu programów radiowych i telewizyjnych. Standard DVB oferuje potencjalną przepustowość kilku Mbitów/s, zależnie od medium transmisyjnego oraz stopnia wykorzystania kanału. Na przykład DVB-T umożliwia przepływ od 6 do 25 Mbit/s, a DVB-S - do 38 Mbit/s. DAB może przenieść dane z prędkością do 1,5 Mbit/s. Jednakże usługi nadawania danych używałyby zwykle części całkowitej dostępnej pojemności kanału. W praktyce większość pojemności zajmowałyby usługi nadawania zwykłych programów radiowych i telewizyjnych, zakodowanych jako strumienie danych wizyjnych i fonicznych MPEG.
• IP SatCast. Jedną z możliwości rozwiązania dla szybkiego Internetu jest wykorzystanie bezpiecznej, opartej na łączności satelitarnej platformy multimedialnej. W roku 1999 British Telecom wszedł na rynek z pierwszą komercyjną usługą dostarczania szybkiego łącza do Internetu, łączącego Intranet i telewizyjne usługi handlowe na komputerach PC z prędkością transferu i taką jakością obrazu, jak dla telewizji programowej. Platforma ta nazywana jest IP SatCast. System korzysta ze standardowych technologii do aplikacji wizyjnych opartych na standardach Internetu TCP/IP i DVB dla telewizji cyfrowej. Do zastosowań komunikacji w korporacji, gdzie firmy muszą zatrudniać pracowników z różnych krajów Europy, system może dostarczać przekazy multimedialne. takie jak interaktywne nauczanie na odległość. Prezentacyjny ekran może być rozdzielony pomiędzy prezentację wizyjną oraz wspierające dane i grafikę, np. wykresy finansowe i tabele. IP SatCast ma możliwość zapamiętywania i powtarzania (store and forward), by ci, którzy przegapili początek przekazu mogli odzyskać pliki wizyjne i obejrzeć je o odpowiedniej dla nich porze. Usługa oferuje możliwość asymetrycznego sposobu pracy z Internetem, w odróżnieniu od transmisji naziemnych, gdzie płaci się za to samo pasmo w obu kierunkach transmisji.